Z powodu zabandażowanej twarzy na oddziale dziecięcym nazywają ją Mumią. W ciągu dwóch miesięcy oszpecona Anya musiała szybko dorosnąć. Przed wypadkiem była piękną, pewną siebie uczennicą. Po nim stała się zamkniętą w sobie, cyniczną istotą, gotową zaatakować nawet tych, którzy próbują jej pomóc. Każdego dnia Anya szuka nowych powodów, by iść dalej, i nowych sposobów, by zostać w szpitalu. W końcu niedawno postawiła sobie za cel zabicie sprawcy wypadku, który leży w śpiączce — tego samego wypadku, w którym zginęli jej rodzice. Aby zrealizować swój plan, Anya zbiera grupę nieudanych pacjentów, ale podczas przygotowań uświadamia sobie, że zemsta nie jest lekarstwem.