Het is weer zo laat!, znany także jako Waldolala, to holenderski program telewizyjny z 1974 roku, napisany i wyreżyserowany przez Wim T. Schippersa, a współprodukowany przez Schippersa, Gied Jasparsa, Wim van der Lindena i Ellen Jens. Był to ostatni program telewizyjny napisany dla Dolf Brouwersa, który wcześniej wcielał się w postać Sjef van Oekel w innych programach. Program liczył dziesięć odcinków. Brouwers grał w nim Waldo van Dungena, byłego kelnera w nocnym klubie Waldolala, który przejął klub, gdy zakochała się w nim zamożna kobieta i kupiła mu lokal. W programie pojawiały się także inne postacie z wcześniejszych programów Schippersa realizowanych dla VPRO, a także wiele podobnych elementów — nagość, wulgarność i gry językowe. Fabuła i poszczególne sceny były zazwyczaj chaotyczne; ostatecznie van Dungen umiera, a na jaw wychodzi, że cały ciąg wydarzeń był rodzajem retrospekcji opowiedzianej przez jego psychiatrę. Alternatywną nazwę programu, Waldolala, Waldo van Dungen wyjaśniał jako połączenie swojego imienia z wyrażeniem „Oh-la-la”. Była ona również częścią tytułu piosenki przewodniej, „megahitu” żeńskiej grupy Luv', założonej przez producenta Hans van Hemerta, któremu zlecono napisanie piosenki do programu. Luv' miała na koncie dwa umiarkowanie udane single z utworami w stylu ABBA, ale van Hemert chciał spróbować innego stylu muzycznego; Schippers i Jaspars nalegali, a van Hemert zgodził się, by Luv' zaśpiewała ten utwór. Wykonały w programie „U.O.Me”, a piosenka stała się przebojem — z perspektywy czasu van Hemert przypisywał VPRO komercyjny sukces zespołu.