Paris i Michaela dorastali razem w nadmorskim miasteczku pachnącym solą, wspomnieniami i niewinnością, ale także kłamstwami, tłumionymi emocjami i wyparciem. Oboje połączeni nicią, która nie miała nazwy. To nie była ani przyjaźń, ani miłość, ani więzy krwi. To było wszystko naraz. Aż nie zostało nic. Miłości nie zabija się nożem. Zabija się ją słowem, którego nie powinno się wypowiedzieć. Jedno zdanie Paris zniszczyło wszystko. Ona, która wysłuchała go, choć nie powinna, odeszła.