W 1889 roku, po wyzwoleniu niewolników, doszło do konfliktu między zdegenerowaną i zubożałą wiejską arystokracją a nową klasą zamożnych osób, w skład której wchodzili przedsiębiorcy wywodzący się z republikańskiej klasy przemysłowej, zainteresowani wolną siłą roboczą. W mieście Ouro Negro, w głębi stanu São Paulo, konserwatywna, arystokratyczna i monarchistyczna rodzina Almeida Santos, która tradycyjnie dominowała w regionie, zaczęła ustępować miejsca rodzinie Lobo Ferraz, reprezentującej rodzącą się progresywną i republikańską burżuazję.