Piemont (Włochy), XIX wiek. W Turynie ksiądz Don Bosco, człowiek wywodzący się z ubogiej rodziny chłopskiej, całkowicie i z pasją poświęcił się zbieraniu z ulic zmarginalizowanych dzieci i opiece nad nimi. Nie tylko wyrwał je z biedy, niewiedzy i społecznego wykluczenia, lecz także sprawił, że po raz pierwszy poczuły się kochane. Z niezwykłą wiarą i wytrwałością walczył z przeszkodami i pułapkami, które zarówno władze świeckie, jak i kościelne stawiały mu na drodze, aby uniemożliwić mu osiągnięcie celu: założenie Zgromadzenia Salezjanów, które zapewniłoby przyszłość ich dzieciom.