Gdy Refugio i jej trzej synowie — Patricio, Edmundo i Ignacio — zostają zmuszeni do opuszczenia domu, zrządzenie losu sprowadza ich do Mexico City, gdzie zaczynają nowe życie. Osiemnaście lat później mieszkają w niewielkim mieszkaniu w robotniczej dzielnicy. Refugio ma skromną posadę; choć poważne problemy ze wzrokiem dają jej się we znaki, zaniedbuje własne zdrowie, by troszczyć się o potrzeby synów. Patricio studiuje prawo i marzy o wygodnej, dostatniej przyszłości; matka podziwia go za jego dobroczynność. Tymczasem Edmundo zaczyna zabiegać o względy Lucero, nieświadomie raniąc Ignacio, który potajemnie ją kochał, a Refugio na próżno próbuje uświadomić Patricio, że nigdy nie będzie szczęśliwy z Olgą.