Pan Tau zawsze miał łagodny wyraz twarzy i przyjazny uśmiech, elegancko ubierał się w stroller, nosił parasol i białego goździka w butonierce. Przede wszystkim słynął ze swojego magicznego melonika. Postukując w kapelusz, Pan Tau potrafił zmienić swój wygląd w marionetkę, wyczarować rozmaite przedmioty lub dokonać innych magicznych sztuczek. Najbardziej charakterystyczne dla jego zachowania było to, że pomagał dzieciom, które doświadczały różnego rodzaju trudności na pograniczu marzeń i rzeczywistości, takich jak znalezienie miejsca do jazdy na nartach, rozwiązanie rodzinnych problemów w Boże Narodzenie, a nawet zapewnienie chłopcu dobrej zabawy na jarmarku, gdy ten powinien mieć lekcję fortepianu. Dla dorosłych zwykle pozostawał niewidzialny.