Bahar, przywódca grupy zbirów kontrolujących region, w tym targowiska, terminale i ulice, po śmierci żony ogłosił, że odchodzi na emeryturę. Oświadczenie właśnie przekazał swojej prawej ręce, Obetowi. Przed śmiercią żona powiedziała, że będzie na niego czekać w niebie. Bahar pomyślał, że jeśli dalej będzie „tak żył”, raczej tam nie trafi. Obet nie może zaakceptować decyzji Bahara. Jego odejście na emeryturę doprowadzi bowiem do rozpadu ich struktur władzy, a mniejsze grupy im podlegające rozproszą się i pozostaną bez przywództwa. Dla Obeta, prawej ręki Bahara, który sam nie ma własnej grupy, oznaczałoby to wyłącznie straty. Obet wykorzystał nieogłoszone jeszcze odejście Bahara na emeryturę, by przejąć władzę i „udział” Bahara. Wtedy rozwój wydarzeń wymknął się spod kontroli i doprowadził do chaosu. Przywódcy mniejszych grup — Komar (zbirzy z targowiska), Jamal (zbirzy z terminalu) i Herman (uliczni zbirzy) — rywalizowali o władzę. Bahar musiał więc wrócić, by zaprowadzić porządek. Historię ubarwia również chwytająca za serce opowieść o dziewczynie, której ślub z chłopakiem omal nie został odwołany tylko dlatego, że jest on zbirem.