Jack Roosevelt Robinson wyrósł z ubogiego środowiska, by przełamać barierę rasową w baseballu i stać się jednym z najbardziej uwielbianych ludzi w Ameryce. Jako zagorzały zwolennik integracji Robinson wykorzystywał swoją ogromną sławę, by głośno mówić o dyskryminacji, której doświadczał na boisku i poza nim, czym złościł kibiców, prasę, a nawet kolegów z drużyny, którzy niegdyś podziwiali go za „nadstawianie drugiego policzka”. Po zakończeniu kariery baseballowej był poczytnym felietonistą prasowym, budzącym podziały aktywistą politycznym i niestrudzonym orędownikiem praw obywatelskich, który później z trudem próbował zachować znaczenie, gdy cukrzyca wyniszczała jego ciało, a nowe pokolenie przywódców obrało bardziej bojowy kurs dla ruchu praw obywatelskich.