Yilmaz, emerytowany wojskowy, wkrótce przekona się, że popełnił błąd, wybierając latarnię morską na bezludnej wyspie Köycegiz na swoje schronienie, choć sądzi, że rozpoczął nowe, samotne życie. Yilmaz, który nie ma wielkich oczekiwań wobec życia, jest tak urzeczony radością życia Elif, którą poznał w Köycegiz, że wkrótce, za namową Elif, oboje postanawiają się pobrać. Z czasem ich małżeństwo zostaje wystawione na próbę, gdy Elif porzuca kolejne ciąże, a ich życie wywraca się do góry nogami, gdy w cudowny sposób, w nieoczekiwanym momencie, pojawia się nowo narodzone dziecko. Elif uważa je za dar od Boga, Yilmaz zaś wie, że to niewłaściwe. Gdy Elif przyciska dziecko do piersi, rozpoczyna się trwające latami poczucie winy.