Pod koniec XIX wieku 35-letni Jos Rizal stał się najbardziej ukochanym bohaterem Filipin, gdy hiszpańskie władze kolonialne rozstrzelały go w Bagumbayan. Odszedł jako niezwykły człowiek swoich czasów: ceniony powieściopisarz, poeta, okulista, dziennikarz i językoznawca. Za tymi osiągnięciami kryła się jednak historia człowieka, z którym każdy Filipińczyk może się utożsamić i poczuć więź. Podobnie jak współcześni Filipińczycy mieszkający za granicą, Rizal musiał opuścić rodzinę, by kontynuować naukę i rozwijać karierę za granicą; zmagał się z tęsknotą za domem i utrzymywał związek na odległość z kobietą, którą kochał najbardziej. Był także najlepszym przykładem Filipińczyka, który wrócił do kraju i wykorzystał wiedzę oraz umiejętności zdobyte za granicą, by poprawić życie swojej rodziny i rodaków.