Dwie siostry, Jean i Joan Holbrooke, są sobie tak bliskie, że mówią unisono, kochają tego samego mężczyznę i mają te same marzenia. Nawet popełniają te same błędy językowe. Nie widzimy świata tak, jak one go widzą, ale widzimy, jak świat na nie reaguje – poprzez sądy i prasę, poprzez tych, którzy chcą pomóc, i tych, którzy chcą ich wykorzystać, oczami zwierząt, zarówno oswojonych, jak i dzikich, a nawet poprzez ich własne echa w jądrze ziemi.