W 1956 roku Roberto Rossellini przeżywał osobisty i artystyczny kryzys. Jego najnowsze filmy z Ingrid Bergman poniosły klapę, ich małżeństwo się rozpadało, a prasa nie odpuszczała. Kiedy Bergman wróciła do Hollywood, Rossellini przyjął zaproszenie premiera Indii Nehru, by udokumentować postępy tego kraju. Z wątpliwościami i walizką pełną spaghetti wyruszył do Indii w poszukiwaniu twórczego i emocjonalnego odrodzenia, zainspirowany kulturą łączącą tradycję z nowoczesnością.